| |
|
|
Fort 49a Dłubnia powstał w latach 1892 - 1896.
Znajduje się wysoko na wschodnim skraju wzniesienia
nad doliną rzeki Dłubni; zadaniem Fortu była
obrona doliny Dłubni; współpracował w tym
z Fortem 49 Krzesławice i Fortem 48a Mistrzejowice.
Na jego umocnienia składają się: Fort 49 1/4
Grębałów i Fort 49 Krzesławice; łączy je wspólna
droga rokadowa.
Wysokie, trzykondygnacyjne koszary szyjowe
wieńczy mur ze strzelnicami obrony zapola;
konstrukcja koszar wykonana jest z betonu,
przedłużające elewację skrzydłowe mury oporowe
masywu ziemnego są lekko nachylone i wykonane
z ciosów wapiennych (w koronie z betonu).
Monumentalna, surowa w wyrazie elewacja posiada
duże, przesklepione otwory okienne; bramę
koszar flankuje parterowy blok kojca z otworami
strzelnic, reflektorów i wentylacji, z betonową
ostrogą w przyziemiu.
Masyw Fortu obwiedziony jest suchą fosą, której
przeciwstoki na odcinku czołowym i obu barkowych
są omurowane; w przeciwstoku od czoła na skrzydłach
znajdują się dwa kojce rewersowe: zachodni
pojedyńczy, wschodni podwójny; kojce połączone
są ze sobą galerią w czołowym murze przeciwstoku;
galeria połączona jest z koszarami podziemną
poterną, biegnącą pod fosą na osi Fortu.
Podstawowym wyposażeniem obronnym było 6 wież
pancernych na budynku koszar, przystosowanych
dla 2 armat 8 cm i 4 haubic 15 cm i wspomaganych
przez 3 wieżyczki kierowania ogniem.
Ze względów topograficznych brak w Forcie
tradytora do obrony bocznej; jego rolę przejęły
usytuowane na lewym skrzydle wału wieże z
szybkostrzelnymi działkami przeciwszturmowymi
8 cm; których zadaniem było odparcie szturmu
z doliny rzeki; obronę bezpośrednią zapewniały
kojce: szyjowy i dwa rewersowe.
Przed koszarami znajduje się studnia z cysterną
do gromadzenia wody pitnej, a na prawym skrzydle
koszar i pod każdym z kojców przeciwstoku,
zbiorniki szamb.
W czasie I wojny światowej Fort nie brał udziału
w walkach, być może ostrzeliwał oddziały rosyjskie
w dniach 16 - 25 listopada 1914 roku.
Dalsze losy w skrócie:
W okresie międzywojennym pozostawał w gestii
wojska.
Około 1930 roku umieszczono w nim radiostację
(najsilniejszą w tej części kraju), prowadzono
z niej m. in. nasłuch stacji niemieckich,
a zebrane materiały posłużyły do rozszyfrowania
''Enigmy''; maszt tej radiostacji znajdował
się w Forcie 49 Krzesławice.
Hitlerowcy zajęli go na cele magazynowe, przystosowano
go do obrony w ramach tzw. linii Henryka (zachowane
okopy na przedpolu prawego barku).
Podczas II wojny światowej lub zaraz po niej
zezłomowano wieże pancerne i tarcze dział
w kojcach przez wysadzenie ich w powietrze
oraz zdjęto pancerne okiennice koszar szyjowych.
Od czasu II wojny światowej do 1990 roku Fort
pełnił funkcje magazynowe; stąd liczne przeróbki
wnętrz.
Ciekawe ślady po wyposażeniu Fortu to: fragment
windy amunicyjnej, resztki kraty fortecznej
(osłaniającej od góry strzelnice kojców przeciwstoku)
oraz widoczne jeszcze żółtobrązowe malowanie
maskujące na murach koszar i przeciwstoków.
Na serpentynie dojazdowej do Fortu zachowały
się oryginalne przepusty wodne z okresu jego
budowy.
Masz inne informacje? - to proszę o kontakt.
Zespół dzieł obronnych:
W otoczeniu Fortu znajdowały się nie zachowane
już: ziemny szaniec piechoty IS VI - 1, bateria
FB VI - 1 oraz bateria sprzężona Fortu.
Krąg Twierdzy Kraków:
Więcej zdjęć
|
|
|
|
|
|
